Edith Meeuwen is sinds 2009 voor Willem II in dienst als assistent-coach. Ze is de rechterhand van trainer-coach Mark Schenning en traint het vrouwenelftal van Willem II vier dagen in de week. Meeuwsen leidt een druk bestaan aangezien ze haar functie bij Willem II combineert met een fulltime baan in het onderwijs. Tijdens het interview gaan we dieper in op haar functie in als assistent-coach van Willem II: want wat waren precies haar verwachtingen, en komen deze overeen met de werkelijkheid? En hoe ziet ze haar toekomst bij de club?

Sinds 2009 ben je in dienst bij Willem II als assistent-coach. Wat waren je verwachtingen en klopte dit met de praktijk? Wat zijn precies je taken?
Toen ik gebeld werd of ik interesse had in deze functie, heb ik contact gehad met een aantal mensen die bij Willem II werkzaam zijn of zijn geweest.  Van hen hoorde ik altijd hele positieve verhalen over de club. Willem II is een gemoedelijke club en daar ben ik in de loop van dit seizoen zelf ook achter gekomen. De mensen die er werkzaam zijn doen dit allemaal voor de volle 100%. Doordat ik eigenlijk zelf nooit op het hoogste niveau gespeeld heb, wist ik niet zo goed wat me te wachten stond qua niveau van de groep en de organisatiestructuur binnen een BVO. We hebben een groep met veel kwaliteit, A-internationals en speelsters die in het nationaal team Onder 19 spelen. We hebben dit seizoen ook met veel verschillende blessures te maken, waarvan een aantal speelsters zelfs langdurig geblesseerd zijn. In kwaliteit ga je er misschien wel iets op achteruit, van de andere kant is het ook geweldig om te zien, hoe goed de rest van de groep dit opgepakt heeft en je ziet andere speelsters juist ontzettend groeien. Doordat het Nederlands elftal afgelopen zomer tijdens het EK zo goed gepresteerd heeft, zijn een aantal speelsters ook bij andere clubs en landen in de picture komen te staan en dat resulteert in het vertrek van speelsters, halverwege het seizoen. Dat zijn dingen die ik van te voren niet had verwacht en waar we bij Willem II wel mee te maken kregen. Een keuze die wij natuurlijk respecteren, maar wel iets waar je als club tegenaan loopt. Als laatste had ik natuurlijk niet verwacht dat de hoofdtrainer van het vrouwenteam Mark Schenning halverwege het seizoen, tijdelijk een andere functie binnen de club zou krijgen, waardoor de taken voor mij ook wat anders komen te liggen. Als assistent ondersteun ik normaal de trainingen en nu komt de voorbereiding en uitvoering van de trainingen en wedstrijden tijdelijk even bij mij te liggen.

Twee seizoenen lang ben je assistent-coach geweest bij het KNVB team meisjes onder 17 Zuid I. Wat zijn de verschillen tussen het trainen van het vrouwenelftal Willem II en het KNVB team meisjes onder 17?
Het grote verschil met het districtteam Onder 17 is dat zij relatief maar heel weinig activiteiten hebben binnen een seizoen. De speelsters die daarvoor geselecteerd worden, trainen gewoon bij hun eigen club, spelen in het weekend de wedstrijden ook bij de clubs en daar bovenop vinden gemiddeld één keer per maand extra activiteiten plaats binnen het districtteam. Je bent dus sterk afhankelijk van wat de speelsters bij de clubs bijgebracht wordt. Bij Willem II daarentegen ben je bijna dagelijks met de groep aan de slag. Je hebt de trainingen, de trainingsarbeid en intensiteit allemaal zelf in de hand.

Hoe ben je in de voetbalwereld terecht gekomen?
Het is eigenlijk allemaal begonnen na het afronden van mijn eerste cursus -pupillentrainer-. Ik werd benaderd om technisch coördinator te worden bij de KNVB voetbaldagen in Haaren. Deze voetbaldagen vinden altijd plaats aan het einde van mijn zomervakantie. Daar ben ik in contact gekomen met mensen die werkzaam zijn binnen de KNVB en zodoende is het balletje gaan rollen.

Heb je bewust gekozen om in het vrouwenvoetbal te werken?
Het is gegroeid bij mij. Ik ben begonnen met regelmatig invallen als trainster bij een meisjesteam. Dat speelde op een laag niveau en er werd maar één keer per week getraind. Dat was echt bezigheidstherapie en heel duidelijk niets voor mij. Vanaf dat moment heb ik besloten om bij dezelfde club met de jongens aan de slag te gaan. Door de KNVB voetbaldagen ben ik weer helemaal enthousiast geworden voor het vrouwenvoetbal. Aan het eind van de zomervakantie help ik mee bij de accommodatie in Haaren. Dat is een voetbalkamp van drie dagen, speciaal voor meisjes. De trainsters van die dagen worden gekozen uit het districtsteam Onder 17 Zuid I. Speelsters die zelf dus ook allemaal op niveau spelen en dus als voorbeeld dienen voor de jongere meiden die deelnemen aan het kamp. Ik zag toen pas dat er veel talent rondloopt en het dus als trainer een grote uitdaging is om met deze gemotiveerde meiden te werken. Ik had als trainster op dat moment de junioren nog niet getraind en daarom heb ik bewust bij TCII weer gekozen voor een stage met jongens. Ondanks een geweldige stage met deze groep, wil ik voorlopig toch aan de slag blijven binnen het vrouwenvoetbal.

Zelf heb je ook voetbal gespeeld. Waar heb je gevoetbald? Waarom ben je hier toentertijd mee gestopt?  
Ik heb eigenlijk mijn hele leven lang bij dezelfde club gespeeld, namelijk bij voetbalvereniging V.V. Viola uit Alphen. Op achtjarige leeftijd ben ik daar tussen de jongens begonnen, later in een meisjesteam gespeeld en toen op jonge leeftijd de overstap naar de dames gemaakt. De dames kwamen in die tijd uit in de tweede klasse. Vorig jaar heb ik één seizoen bij Desk in Kaatsheuvel gespeeld, dat ook uitkomt in de tweede klasse. De doelstelling was om kampioen te worden, maar een paar wedstrijden voor het einde hebben we dat zelf uit handen gegeven. Ik had besloten om er dus nog een jaartje achteraan te plakken bij Desk, totdat het Willem II verhaal op mijn pad kwam. Dat veranderde de situatie. Ik heb altijd gedacht: ik stop pas met voetballen als ik geblesseerd raak of een eventuele kinderwens in vervulling gaat. Met dit verhaal had ik even geen rekening gehouden. Doordat we met Willem II op zondagochtend trainen en dat ook de wedstrijddag is van Desk, heb ik besloten om per direct te stoppen met voetballen. Ondanks dat ik het zelf voetballen echt wel mis, ben ik blij met deze nieuwe stap.

Na het CIOS en de ALO heb je verschillende trainerscursussen afgerond waaronder ‘trainer-coach III jeugd’ en ‘trainer-coach II’. Hoelang duurde deze cursussen en hoe heb je deze ervaren?
Ik heb eigenlijk altijd spijt gehad van het feit dat ik op het CIOS in Sittard het keuzevak voetbal niet gekozen had. Op dat moment dacht ik nog: wat valt daar als vrouw in te behalen? Maar nu de laatste jaren het vrouwenvoetbal binnen Nederland zo in opkomst is, besef ik dat ik toen een verkeerde keuze had gemaakt. Vijf jaar geleden ben ik met de eerste cursus begonnen. Ik speelde toen zelf nog bij een club en gaf voor mijn eigen training, trainingen aan de E en later D-pupillen.  Mijn eerste cursus was dus ook de cursus voor pupillentrainer. Dat zijn ongeveer tien bijeenkomsten en dat sluit je af met een soort certificaat. Het seizoen daarna heb ik me ingeschreven voor TC III jeugd. Dat was één seizoen lang, één bijeenkomst per week op vrijdagavond. Daarbij liep ik mijn stage bij twee regioteams - jongens en meisjes regio Tilburg- van de KNVB. Het jaar daarna volgde ik geen cursus en in het jaar 2008-2009 ben ik samen met mijn man aan de cursus TCII begonnen. Deze cursus heb ik in combinatie met al mijn andere werkzaamheden wel als redelijk pittig ervaren. Je hebt twee cursus bijeenkomsten per week, op de maandag- en vrijdagavond. Daarbij heb ik een volledige baan binnen het onderwijs, trainde ik zelf nog twee keer in de week, liep ik één avond stage voor de cursus en had ik ongeveer één keer per maand een activiteit met het KNVB districtteam. Wanneer ik dan nog een beetje tijd over had, was ik met het huishouden bezig. Ik was blij dat ik in mei van dat jaar, samen met mijn man het papiertje in ontvangst mocht nemen.

Hoe ziet een gemiddelde trainingsweek eruit voor het elftal?
Een gemiddelde trainingsweek voor het elftal ziet er als volgt uit: op maandag hebben we geen training. Dit komt doordat veel speelsters naast het voetballen een volledige baan hebben. Omdat ze vaak moeten trainen en daardoor eerder van hun werk moeten vertrekken, compenseren ze dit door op de maandag langer te werken. Het zelfde geldt ook voor mij: op de maandag werk ik ook een volledige dag op school. De rest van de week trainen we op dinsdag, woensdag, vrijdag en zondag. De donderdag staat altijd in het teken van de wedstrijddag. De zaterdag is de enigste dag dat er geen verplichtingen zijn.

Wat vind je van de kwaliteit van de huidige selectie?
We hebben een gevarieerde groep qua leeftijd, maar met veel kwaliteit. Een aantal speelsters kunnen op meerdere posities goed uit de voeten en daar hebben we dit seizoen al dankbaar gebruik van gemaakt. Fijn om te werken met een groep jonge meiden, die nog een hele toekomst voor zich hebben, maar ook de ervarenheid van een aantal “oudere” speelsters is prettig en zorgt voor een goede balans binnen ons team. Daar kunnen de jongere speelsters nog veel van leren.

Denk je dat Willem II kanshebber is voor de titel?
Op dit moment in deze fase van de competitie staat het allemaal heel erg dichtbij elkaar en kan eigenlijk iedereen van elkaar winnen. Er is niet één team dat er duidelijk bovenuit steekt. Toch is en blijft onze doelstelling: meedoen voor het kampioenschap.
 
De club Willem II zit in een lastige periode, zowel financieel als sportief (bij de mannen). Merk je dat ook in het werk met het vrouwenteam?
Je krijgt dat natuurlijk intern wel mee, daar ontkom je niet aan. Toch proberen wij daar als team zo min mogelijk mee bezig te zijn, tenslotte hebben wij ons ook een doel gesteld en willen ons daar volledig op richten.

Welke plek neemt het vrouwenteam in bij Willem II?
Het vrouwenteam neemt een belangrijke plaats in, maar ik begrijp dat de mannentak de belangrijkste positie heeft binnen Willem II. Toch is het geweldig om te zien dat deze speelsters al drie jaar lang een kans krijgen bij Willem II om zich verder te ontwikkelen. Als speelster en staf zou je soms nog veel meer willen, maar je moet ook realistisch blijven en accepteren dat de stappen bij ons wat geleidelijker worden genomen.  

Mark Schenning volgt tijdelijk de op non actief gestelde Alfons Groenendijk op als hoofdtrainer van Willem II. Wat betekent dit voor jouw functie? Mag jij tijdelijk de taak van Mark Schenning waarnemen?
Tijdelijk neem ik het inderdaad over, samen met de overige stafleden natuurlijk. Wij hopen nog steeds dat Mark het seizoen bij ons kan afmaken, eventueel in combinatie met een functie bij het eerste elftal. Voorlopig is nog helemaal niets zeker en is het gewoon ook voor ons afwachten.

Hoe is de relatie tussen de hoofdtrainer ‘Mark Schenning’ en jou? Zitten jullie op één lijn?
Ik ben zeer tevreden over de samenwerking tussen Mark en mij. Ik leer zo ontzettend veel iedere dag, maar ik krijg ook heel duidelijk de kans en ruimte om mijn eigen visie in te brengen. Dat waardeer ik zeer.

Hoe zie je je toekomst bij Willem II? In hoeverre sta je open voor aanbiedingen vanuit andere clubs?
Op dit moment heb ik het heel erg naar mijn zin binnen de club en valt er voor mij nog heel veel te leren. Ik wil me graag blijven ontwikkelen en voorlopig zit ik bij Willem II nog op de juiste plaats, maar je weet natuurlijk nooit.